Home » Moed

Moed

Moed LoesjeWat is moed? Eén van de definities luidt: de durf om iets moeilijks te doen. We hebben er allemaal ervaring mee. De eerste keer dat je als kind een spreekbeurt moet houden. Naar de tandarts gaan. Examen doen. Je liefde verklaren aan een ander. Een sollicitatiegesprek aangaan. Eigenlijk doe je dat alles liever niet. Het geeft spanning en je moet buiten je veilige grenzen treden. Tegelijk ben je gedwongen om deze moed op te brengen en geeft het voldoening als je je ertoe hebt gezet. Tegenover moed staat angst. Je bent bang dat het niet lukt, dat je afgaat, dat je in jezelf teleurgesteld gaat worden. Angst kan onszelf erg in de weg gaan zitten om verder te groeien. Moed is vaak alleen op te brengen als je je geruggesteund weet door aanmoedigende ouders, vrienden of partner. Maar soms is die morele steun afwezig en moet je zelf de moed bijeen zien te rapen. 

Wat voor ieder mens dus best een thema is, zal dat zeker ook zijn voor politici en bestuurders. Wie verantwoording draagt en verstandige besluiten moet nemen, kan niet altijd zeggen en doen wat de mensen graag horen en graag zouden willen. Wie dat wel doet, noemen we een populist, iemand die mensen naar de mond praat om daardoor populair, geliefd bij het volk te worden. Een populistisch politicus kan de verkiezingen winnen, maar als verantwoordelijk bestuurder gauw aan populariteit inboeten. De Griekse partij Syriza weet daar inmiddels alles van. Een echte populist zal dan ook niet gauw verantwoordelijkheid nemen en liever aan de zijkant blijven en daar voortdurend boos of woedend zijn op degenen die wél de moed hebben om impopulaire maatregelen te nemen.

De aanzwellende stroom vluchtelingen die Europa bereikt, maakt veel mensen bang. Er wordt gezegd of gedacht: het zijn er teveel, het gaat ten koste van onze werkgelegenheid, van de veiligheid, ze kunnen beter wegblijven, ze moeten maar opgevangen worden in de eigen regio. Er wordt geopperd: ‘zijn het wel allemaal vluchtelingen of zijn het gelukzoekers? Laten die rijke Arabische oliestaten maar iets doen.’ In dat klimaat is het hard nodig dat er politici zijn die moed tonen en leiding durven geven, ook als dat niet beantwoordt aan de angsten en onderbuikgevoelens van velen.

Gelukkig komen die ook naar voren. Angela Merkel, tot voor kort afgeschilderd als een koude, harde vrouw en meedogenloos voor de Grieken, heeft de moed gehad om hardop te zeggen dat de honderdduizenden die op drift zijn en op zoek naar veiligheid en rust  welkom zijn in Duitsland. Zelfs had ze de moed om daarbij de duistere bladzijdes van de eigen Duitse geschiedenis te betrekken.  “Wij hebben geen enkele reden om hoogmoedig te zijn wanneer we kijken naar onze eigen groezelige geschiedenis.”  Ook paus Franciscus komt op voor de vluchtelingen en in onze eigen stad Hilversum heeft de burgemeester het voortouw genomen door ruimhartig aan te bieden dat we hier ons aandeel zullen nemen in de opvang. Er zijn ook gemeentes waar de burgemeesters, bang voor hun inwoners, elk verzoek om hulp afhouden en tegenwerken dat er een asielzoekerscentrum komt.

Ook bij onze gemeenschap ligt de vraag: wat doen wij? Hebben wij de moed boven onze angsten en behoefte aan rust uit te stijgen en een bijdrage te leveren in de hulp aan ontheemde mensen? Wat gaan we geven aan Vluchtelingenwerk Nederland? Willen we vrijwilligerswerk doen in een opvangcentrum, bijvoorbeeld door taalles te geven of door een gezin te ‘adopteren’? Of, op zijn minst, dragen wij bij aan een positief en menselijk klimaat door met onze vrienden en kinderen niet negatief te praten? Raakt het niet aan het wezen van een geloofsgemeenschap? We hebben een bijdrage te leveren aan het verzachten van het lijden van medemensen. Waarom? Omdat we willen bijdragen aan de komst van dat rijk van vrede en rechtvaardigheid. Daarom: hebt goede moed!

Ds. Peter Korver