Home » De Mennomaaltijd

De Mennomaaltijd

28 januari jl was er de 4e Mennomaaltijd. Deze jaarlijkse ontmoetingsavond is genoemd naar Menno Simons. Hij werd in 1540 de leider van wat later de Doopsgezinden gingen heten. Uiteraard is zo’n ontmoetingsavond niet alleen voor doopsgezinden, maar voor alle Kapellers en vrienden! 

Voor de 3e keer is er ook een lezing. Dit keer door ds. Han Cuperus, van de Doopsgezinden in Dordrecht. 

Christian Peacemaker Teams

In 1984, tijdens het Wereldcongres van de Doopsgezinden, stelt iemand de vraag “Wat zou er gebeuren als christenen zich net zo gedisciplineerd zouden inzetten voor de vrede, als soldaten voor de oorlog”. Zo ontstaan de Christian Peacemaker Teams (CPT). Inmiddels is de CPT trouwens al lang niet meer iets Doopsgezinds. Er doen tegenwoordig steeds meer Moslims mee. Vraag is nu ook of het nog wel ‘Christian’ Peacemaker Teams moet blijven heten. 

Het doel van de CPT is geweldloos aanwezig zijn bij mensen die onderdrukt worden. Denk aan gebieden als Israël/Palestina, het grensgebied Mexico/Verenigde Staten, Iraaks Koerdistan, Lesbos, e.d. Maar ook aan Canada, waar oliebedrijven op de heilige gronden van de oorspronkelijke bevolking pijpleidingen willen aanleggen. Wat betekent de CPT voor de mensen in die gebieden? . “Wij willen graag dat jullie over ons vertellen, zodat we herkenbaar zijn in de wereld, zodat de mensen weten dat we bestaan.”

Han vertelt over zijn CPT-werk in het Midden Oosten, in 2016 en 2017. Zijn eerste actie was het mee demonstreren met de women in black, in Jeruzalem. Deze Israëlische vrouwen vragen aandacht voor het beëindigen van de gewapende strijd. Hun mannen en zonen komen namelijk totaal verknipt uit het leger terug. Demonstreren levert wisselende reacties op: van luid toeterende automobilisten met de duim omhoog of omlaag, tot rakelings langs je heen rijden en je bespugen.     

Boven Bethlehem ligt het vluchtelingenkamp AIDA, ontstaan in 1950, voor 1100 mensen. Nu zijn het er 6000. Op de toegangspoort staat een sleutel, het Palestijnse symbool van het recht op terugkeer. “Met deze sleutel hebben we in 1948 ons huis afgesloten, maar ooit gaan we weer terug naar huis.” 

Door over zijn werk bij de CPT te vertellen en de foto’s te laten zien, worden de mensen even zichtbaar. “Maar is het geen druppel op een gloeiende plaat?”, vraagt iemand. Nee, zegt Han, je bent altijd met veel meer organisaties, een hele hoop druppels dus! 

In ieder geval waren ze weer even herkenbaar in onze wereld, wisten we weer even dat ze bestaan.

Willy Nijboer