Kapel lezing Sybren Drijfhout – verslag

Op de avond van 14 januari moesten er nog wat stoelen bijgezet worden toen dr. Sybren Drijfhout zijn Kapellezing kwam houden. Zijn onderwerp was dan ook hoogst actueel. Centraal stonden de klimatologische veranderingen en de effecten op ons leven. Zijn betoog had de alarmerende dan wel provocerende titel ‘Duurzaamheid, hoe lang is Holland nog houdbaar?’  

De spreker is lid van De Kapel en bijzonder hoogleraar Dynamica van het Klimaat en verbonden aan de universiteiten van Utrecht en Southampton en bovendien aan het KNMI.  De feiten die hij onder de aandacht bracht, spreken voor zich: de ijskappen smelten niet langzaam, in 2000 jaar zoals gedacht, maar tien keer zo snel. De zeespiegel blijft nog eeuwen stijgen, tot zo’n 3 à 4 meter over twee eeuwen. Een natuurramp die zich één keer in de eeuw voordeed, zal straks één keer per jaar voorkomen. Zijn betoog verloor zich niet in getallen en tabellen, maar focuste op de noodzaak van de hoop. Enerzijds zien we dat er nog nauwelijks regie is bij de aanpak, iedereen doet maar wat, en dat de burger in opstand komt als de rekening bij hem gelegd wordt. Maar juist in de kerstpreken die in onze Kapel geklonken hebben, kon dr. Drijfhout inspiratie vinden. Die gingen over het Hebreeuwse woord ‘lev’, dat zowel hart als moed en verstand betekent. We moeten die lef hebben om het probleem aan te pakken. En op kerstmorgen vorig jaar werd een gedicht van Vaclav Havel voorgelezen, waarin staat: Hoop is ergens voor werken omdat het goed is, niet omdat het kans van slagen heeft. ‘We hebben gefaald als we het niet geprobeerd hebben.’ Maar het is nog wel dubbel. Iemand plaatst zonnepanelen op het dak van zijn huis en gaat vervolgens met vliegvakantie…

Zijn vrouw Paulien van Hessen – die wij kennen van de bijeenkomsten van Even Op Adem Komen –  en zijn kinderen waren deze avond ook aanwezig. Opmerkelijk treden de laatsten met de keuze voor een studie in de voetsporen van hun vader.