Hij is niet zwaar… hij is mijn broeder

In de Majellakapel in Bussum, daar waar mijn andere gemeente is, hangt naast de kansel het opschrift Draagt elkanders lasten, en vervult alzo de wet van Christus (Galaten 6:2). Dat is een zinvolle herinnering voor iedereen die lid van een (geloofs)gemeenschap is. Deze oproep doet mij tevens denken aan een liedje van de Hollies dat een halve eeuw geleden een grote hit was: He ain’t heavy … he’s my brother. Ook andere zangers zoals Neil Diamond hebben het gezongen. Het is de naam van het beeld dat u op de foto ziet. 

Het verhaal gaat dat op een zekere nacht met hevige sneeuwval een pastor iemand hoorde kloppen op de deur van een weeshuis in Washington (Verenigde Staten).

Toen hij open deed zag hij daar een licht geklede, ondergesneeuwde jongen met een jongetje op zijn rug. Ze hadden het overduidelijk koud en honger. Hun situatie deed de pastor medelijden met hen krijgen. Hij nodigde hen uit om naar binnen te gaan en zei:

„Hij moet vast zwaar zijn. Waarop de jongen zei: Hij is niet zwaar, hij is mijn broertje!”

In feite waren zij niet eens broers, maar broeders van de straat.

Wanneer men uit liefde handelt, of vromer gezegd als men God dient, dan voelt het helpen van de naaste niet als een last… het is vanzelfsprekend, je kan en wil niet anders!

Hoe vaak zien we datzelfde niet terug in de zorg die ouders voor hun kind hebben of de ene (huwelijks)partner voor de ander. In de christelijke traditie wordt zelfs nog meer gevraagd: heb je vijanden lief, doe goed aan wie jou slecht behandelen. Of is dat toch wel heavy?

Peter Korver