Even op adem komen

Tussen werk en merk-2Acht jaar geleden nam een groepje vrouwen uit De Kapel het initiatief om meditatieve bijeenkomsten te gaan houden op de vrijdagavond. De deelnemers zitten in een kring rond lichtjes en een symbolisch bloemstuk. Er worden korte filosofische overwegingen gehouden, er is aandacht voor zowel eigentijdse als klassieke muziek, er zijn meditatieve stiltes en een kort, herhalend lied uit de traditie van Taizé. Aanvankelijk spraken we over Tussen Werk en Kerk. Omdat niet iedereen zo van zijn of haar werk kwam of van plan was twee dagen later naar de kerk te gaan, is de naam onlangs veranderd in Even Op Adem Komen. Een moment van rust, van bezinning, van inspiratie en bemoediging.

Het verschil met de kerkdiensten? Het vertrekpunt daar is de (vrijzinnig) christelijke traditie. Er wordt gelezen uit de bijbel (en andere religieuze bronnen), er wordt gezongen en gebeden, er is een preek of overdenking en er wordt gedeeld voor een goed doel. Bij Even Op Adem Komen is het vertrekpunt een algemeen levensthema, herkenbaar voor iedereen, ook als je onbekend bent met zingen, bidden en welke godsdienstige traditie dan ook.  De inspiratie wordt gevonden bij allerlei bronnen.  Het onderlinge gesprek is niet alleen na afloop, bij de koffie, maar ook vooraf, bij een eenvoudige maaltijd.

Sinds een jaar bieden we in De Kapel ook ruimte voor vernieuwing van de diensten op zondagmorgen. Iedere eerste zondag van de maand is er een anders-dan-anders dienst. Dan gaat het net even anders. Op 5 juni mocht het team van Even Op Adem Komen de ochtend invullen. Een aantal kerkgangers keek niet vreemd op, omdat ze ook weleens op de vrijdagavond aanwezig is. Voor wie daar onbekend mee is, was het in allerlei opzichten anders-dan-anders: zitten in een kring, moderne muziek, een meditatieoefening, een ritueel.

 

In het midden van de kring staat een ‘zichtstuk’, een symbolische bloemschikking. Een bos uitbundig bloeiende pioenrozen laat de zomer in al zijn kleuren zien. De waxinelichtjes die de deelnemers daaromheen hebben geplaatst stralen warmte en licht uit. Het thema vandaag is loslaten. Als de zomervakantie begint, mag je het werk even vergeten, maar ook de andere ballast van het jaar. Genoemd wordt het inmiddels populaire boek Opgeruimd van de Japanse organiseergoeroe Marie Kondo. Zij bepleit om radicaal opruiming te houden onder het teveel aan spullen in je huis. Er moet even een knop om, want veel mensen zijn bang om dingen los te laten. Ze denken dat zij ze misschien later nog nodig hebben of dat zij ze gaan missen. Ook een andere manier van loslaten komt aan de orde: het wegdoen van verbittering, de kunst van het vergeven.  Vergeven van de dingen die we elkaar in ons leven aandoen.  Hoe we elkaar hebben gekwetst, verdriet hebben gedaan. Vergeven is iets anders dan verzoenen, je hoeft het niet bij te leggen. Het is een innerlijk proces waarbij je de ander niet nodig hebt. En – een belangrijke gedachte – ‘vergeven is het loslaten van alle hoop op een beter verleden’.

We werden uitgenodigd op een papiertje te schrijven wie of wat we willen vergeven. Een ander, onszelf, een situatie. Dat briefje werd op de vrijdagavondbijeenkomst vastgeknoopt aan een ballon die we buiten oplieten, loslieten en die een vlucht nam naar ver weg. Zondagmorgen werden de briefjes buiten verbrand in een vuurkorf. Zo kon je wegdoen, loslaten, vergeven.

Weer binnen was er een geleide meditatie. Je inkeren, je voorstellen dat je omgeven bent door een stralend licht. Daarna sloten we het samenzijn af met het meezingen van een blijde gospel: ‘This little light of mine, I’m going to let it shine’.

De Kapel biedt op een vrijzinnige manier ruimte voor inspiratie, betrokkenheid, troost en bemoediging. Op zondagmorgen in aansluiting op de christelijke traditie, op de vrijdagavond op een algemeen-spirituele, universele manier. Voor velen van ons staan ze niet tegenover elkaar, maar naast elkaar. Ze vullen elkaar aan. Zo bouwen we bruggen tussen de geloofs-gemeenschap en een ontkerkelijkte samenleving, die zoekt naar verdieping en inspiratie.

Peter Korver