Duurzaamheid 2 september

We beleven een prachtige zomer. De zon schijnt al maanden uitbundig en zet bloemen en planten in een prachtig licht. De warmte en het leven buiten doen ons goed en maken ons vrijer en blijer dan gewoon. Wie zich opent voor het moois en schoons van de natuur kan deze zomer volop genieten. We zien hier hoe Franciscus van Assisi dat doet. Van zichzelf wegzien, kijken naar de zon, de luchten, de vogels, de armen wijd spreiden: hier sta ik, als mensje, midden in de natuur en ik open mij daarvoor. Dat kunnen ook wij doen, bewust. Het licht van de zon tot je toelaten en met Franciscus hardop roepen, bidden:

Geloofd zij gij, mijn Eeuwige, met al uw schepselen,
vooral heer broeder Zon
die de dag is
en door wie u ons verlicht
En hij is mooi en stralend, groots en doordringend
van u, allerhoogste, is hij het levende teken.

Zie op naar de hemel, zie die luchten, het spel van de wolken die voorbij komen en zeg:

Geloofd bent u, mijn Eeuwige, door broeder wind
en door de lucht en de wolken
door het helder weer en ieder jaargetijde
waardoor u uw schepselen in leven houdt.

Zie hoe planten bloeien, geniet van de kleuren van de bloemen.

Geloofd bent u, mijn Eeuwige, door zuster aarde
onze moeder, die ons in leven houdt
en allerlei geurige gewassen
en kleurige bloemen en kruiden voortbrengt.

Hoor het zingen van de vogels. Het roodborstje, dat ’s nachts al zingt met leuke, voorzichtige geluidjes. De merels die bij het aanbreken van de ochtend kwetterend hun zin in de nieuwe dag laten horen.  Met een gigantisch zangkoor, in de stad nog meer dan op het platteland. Je hoort de koolmezen en de zanglijsters. Ze nodigden de heilige Franciscus acht eeuwen geleden uit om ze te betrekken in zijn vreugde over de schepping. Toen hij al wandelend een klein Italiaans dorpje binnenkwam, liepen de mensen uit om hem te zien en naar hem te luisteren. Maar een zwerm zwaluwen kwetterden zo luid, dat de bewoners ze wilden verjagen. Maar broeder Frans vermaande ze en riep de vogels terug en richtte zich tot hen: “Jullie vogels moeten God wel heel dankbaar zijn, omdat God zo goed voor jullie zorgt…” Hij preekte tot de vogels, hij deelde met hen, hij deelde met de dieren en met de mensen, de rijkdom en de vreugde om de schepping.

Wie van een ander houdt, zal zien wat die echt nodig heeft, zal met aandacht en liefde voor die ander zorgen. Wie de liefde voor de natuur kent, zal er alles aan doen dat al dat moois bewaard blijft, voor de generaties na ons. Daar ligt een zorg en een opdracht. Want terwijl we ons even hebben laten meeslepen door de euforie van Franciscus, zijn loflied op de natuur, zijn zonnelied, heeft u wellicht al zitten denken: ja, maar deze mooie, lange en warme zomer, duidt ook op de verandering van het klimaat. Het wordt te vaak, te droog, te warm, en op andere momenten en andere plekken te nat. U heeft misschien al zitten overwegen dat die bloeiende natuur onder druk staat en steeds meer door ons wordt ingeperkt. Dat we met zijn miljarden ook een bedreiging kunnen zijn voor de schepping.

We willen zuinig zijn op schoon water, op gezonde lucht, op de bossen die ons rust en zuurstof schenken. Zodat er toekomst blijft voor onze kinderen, voor de dieren en de planten. Goed, verantwoord omgaan met de schepping, die niet misbruiken, opmaken of kapot maken. Daarom gaan beginnen we als Kapel dit najaar dichtbij, bij onszelf. We sluiten ons aan bij het project Groene Kerken, die zich verplichten elk jaar een stap te zetten in het verduurzamen. Dat ons gebouw verantwoord energie gebruikt, dat we schoonmaakproducten gebruiken die niet schadelijk zijn, dat we meehelpen om onze omgeving bewust te maken van hoe je op een goede manier kunt omgaan met de levende aarde.

Gelooft u dat dat zin heeft, dat het iets uithaalt? Het was mijn goede collega Christiane Berkvens, remonstrants predikant in Rotterdam, hoogleraar en spiritueel schrijver, die vlak voor haar overlijden in november schreef: Geloven doe ik niet, maar vertrouwen des te meer. Vertrouwen is namelijk iets anders dan weten. Geloven is een zeker weten, een zaak van het hoofd. Vertrouwen is een zaak van het hart. Geloven en vertrouwen spelen op andere schaaktafels.

Misschien gaan wij met maar een pietsje geloof werken aan een duurzame wereld. Maar wel met vertrouwen, omdat we vanuit ons hart voelen dat het goed is om zorgzaam voor de aarde te zijn.

ds. Peter Korver