Home » De duiding ‘Avondmaal’ zouden wij niet meer moeten gebruiken

De duiding ‘Avondmaal’ zouden wij niet meer moeten gebruiken

avondmaalJa, als ik hoor spreken over “het avondmaal ” dan denk ik aan de protestantse kerk, aan een traditie waarvan ik vervreemd ben geraakt en waar ik het in mijn loopbaan als predikant steeds moeilijk mee heb gehad. Dus het begrip “ avondmaal “ wil ik graag achter mij laten. In de kapel vieren wij dus geen avondmaal meer wat mij betreft. Want als wij wel avondmaal vieren, roept dit zoveel gevoelens van afweer op, dat het grootste deel van de kapelgangers automatisch weg blijft.

Bovendien vind ik het woord avondmaal ook horen bij de protestantse kerk. Terwijl de Kapel juist in haar vrijzinnigheid onderscheidend wil zijn. Daar waar wij het over Jezus hebben, hebben wij het zeker niet over de mens die voor onze zonden aan het kruis is gestorven, laat staan dat wij nog zeggen, dat hij op de derde dag uit het graf is opgestaan. Als wij al zoiets zouden zeggen, dan hebben we theologisch heel wat uit te leggen. Deze orthodoxe taal wil ik dus graag laten voor wat het is, als ook de duiding avondmaal.

Laten wij liever spreken over “Deling van brood en wijn” of “ Brood en wijn viering”.  Op zondagmorgen 20 november, de laatste zondag van het kerkelijk jaar delen wij met elkaar brood en wijn, prachtige rituelen en symbolen. Net zoals Jezus van Nazareth op de laatste avond van zijn leven brood en wijn met zijn vriendenkring heeft gedeeld. Juist Jezus geeft aan dat dit delen van brood en wijn een prachtig gebaar is wat wij mensen zeker met elkaar moeten blijven doen. 

Het heeft iets met verbondenheid te maken, met het essentiële van het leven. Tevens spreken we in de viering van brood en wijn uit, dat er een kracht is die ons overstijgt de Eeuwige oftewel de Onuitsprekelijke Liefdemacht, het goede dat tussen mensen is. We gebruiken een symboliek waarmee wij iets willen duiden, wat moeilijk te duiden is.

In het boek van Claartje Kruijff  (Leegte achter de dingen) las ik een passage die tot mijn hart sprak:

“ Volgens de evangelisten sprak Jezus de volgende woorden uit bij het breken van het brood aan zijn laatste maaltijd voor zijn eigen dood: ‘ Neem, eet, dit is mijn lichaam ‘. In plaats hiervan gebruikte een collega van mij een keer de volgende woorden:  ‘Hier, neem mij maar, dit ben ik, dit is mijn leven, gebroken en uitgedeeld’.  Deze zin raakt mij op deze wijze bijzonder. Die woorden verwoorden iets van mijn eigen gebrokenheid. Ze raken aan hoe je soms in situaties van chaos en verdriet overgeleverd bent aan hulp van anderen “.  

Dan komt het vieren van brood en wijn dichtbij, dan heeft het met mijzelf te maken in relatie tot de ander met wie ik het brood en de wijn deel. Laten wij in deze verbondenheid met elkaar op de laatste zondag van het kerkelijk jaar oftewel eeuwigheidszondag met elkaar het brood delen en de wijn drinken.

Tom Rijken