Welkom in de Kapel!

nieuws
  • Nieuwe poëziebundel Evelijne Swinkels

    Vanaf september 2012 liep Evelijne Swinkels een jaar stage in De Kapel. Zij was student aan het Remonstrants Seminarium. Tegenwoordig is zij voorganger van drie gemeentes: Vrijzinnigen Baarn, Vrijzinnigen Soest en de Doopsgezinde Gemeente Baarn en daarmee een nabije collega-predikant. Zij verrast steeds, in de diensten en daarbuiten, met door haarzelf geschreven gedichten. Onlangs kwam haar tweede bundel uit: Rafelranden van licht. Daarin zijn zowel gedichten als gebeden opgenomen. In het titelgedicht lezen wij:

    Wist je dat in heldere lichten,
    ook als harten vrolijk zijn,
    zelfs in mooie vergezichten
    iets te vinden is van pijn?

    Juist door al die rafelranden
    leer ik waar de waarheid ligt
    en die schat in beide handen
    brengt een gloed op mijn gezicht

    Wie belangstelling heeft voor deze bundel kan een mailtje sturen naar: evelijne.swinkels@planet.nl

  • Project Gast aan Tafel 

    Vorig jaar zijn wij in januari met het project “Gast aan Tafel” begonnen. Na een rustige start hebben we, richting de zomer, een groep statushouders kunnen bemiddelen in een relatie naar ons als Kapelgangers. De statushouders met wie wij contact hebben, komen uit Syrië en uit Eritrea.  Nu zijn er leden en vrienden van onze Kapel die één gast of gastgezin hebben, met wie zij regelmatig contact hebben. De uitwisseling wordt als heel rijk ervaren. Waardevol om met elkaar te eten of met elkaar thee te drinken, om de uitwisseling tussen de verschillende culturen te mogen ervaren en hier en daar ook een helpende hand te mogen bieden. Namens de Zen Peacemakers is Annie Schalkwijk actief als de coördinator van dit project samen met mij.  In de zomer hebben we een maaltijd in de Kapel gehad met alle gastgezinnen, wat een prachtig veelkleurige ontmoeting was. In december hebben wij rond het eenmalige project van “Tafels van Hoop” opnieuw een ontmoeting gehad, wat als een feest is ervaren. Mochten er nog leden of vrienden zijn die deel willen nemen aan het project, dan kunt u dit aan ons laten weten.

    Met hartelijke groeten, Tom Rijken

  • Verbondenheid

    Een van de belangrijkste Amerikaanse theologen uit de vorige eeuw was de monnik Thomas Merton (1915-1968), geboren in Frankrijk en opgegroeid in Engeland. Zijn levensverhaal lijkt op dat van een heilige: aan een voorbeeldig Godgewijd leven ging een liederlijk leven vooraf. Op zijn 18e jaar ging hij naar de universiteit. Daar begon een leven van plezier: veel uitgaan, roken, cafés, alcohol (hij was veel dronken) en kleren kopen. Hij had een eigen appartement en ontving er regelmatig meisjes. In 1934 liep het mis: een meisje werd zwanger van hem. Er werd een wettelijke regeling getroffen en Merton stak de oceaan over en vertrok naar New York. Vlak voor zijn afstuderen daar liet hij zich dopen. In de overgangsperiode na zijn doopsel veranderde hij zijn leven grondig. Hij had de ervaring naar de mis getrokken te zijn: “Go to Mass! Go to Mass!” en in het najaar van 1939 besloot hij priester te worden. Hij ging zich actief inzetten voor sociale activiteiten, met name de armenzorg. Hij begon eveneens zeer veel te schrijven en werkte zijn eerste romans af. Spoedig voelde hij roeping om in te treden in een kloosterorde. Om zich voor te bereiden stopte hij met roken en verminderde sterk met alcohol en uitgaan.

    Hij meldde zich aan bij de Franciscanen, waar hij hartelijk werd ontvangen. Enkele maanden voor zijn intrede biechtte hij in een gesprek zijn vroegere leven op: drank, geld uitgeven, relaties en een buitenechtelijk kind. Hierna werd hij dringend verzocht zijn kandidatuur in te trekken.

    Hij werd inmiddels sterk aangetrokken door het strengere trappistenleven, maar vreesde een nieuwe afwijzing. Hij meldde zich bij de abdij van Gethsemani in Kentucky en drie dagen later werd hij aanvaard als postulant (iemand die een tijd mag meeleven om te kijken of dit leven iets voor hem is). Hij vertelde heel zijn levensverhaal open aan de novicenmeester, die het besprak met de abt. Zij maakten er geen probleem van en aanvaardden hem zonder restricties.

    Vervolgens ontwikkelde Thomas zich tot een belangrijk theoloog, dichter, auteur en sociaal activist, die zich sterk kantte tegen de oorlog in Vietnam. Een leven van stilte, gebed en teruggetrokkenheid wist zich te verenigen met een grote betrokkenheid op de wereld en de oecumene. Als sterk voorstander van oecumene trad hij in dialoog met vooraanstaande vertegenwoordigers van andere godsdiensten.

    In een meditatief dagboek met teksten van hem las ik pas geleden over de verbondenheid die hij voelde met anderen: “De levens van al die mensen die wij ontmoeten en kennen, zijn vervlochten met onze eigen bestemming. Ook de levens van velen die wij nooit zullen kennen op aarde. Maar heel weinigen daarvan zijn onze intieme vrienden. Omdat wij met hen meer gemeenschappelijk hebben zijn wij in staat om hen met een bijzondere onbaatzuchtigheid lief te hebben: wij hebben meer te delen met hen. Zij zijn onlosmakelijk verbonden met onze eigen bestemming. Onze liefde voor hen bezit een uitzonderlijke heiligheid: God toont Zichzelf erdoor in onze levens.”

    Ook een monnik die in stilte achter de muren van een klooster leeft kan zijn leven vervlochten weten met dat van andere mensen. Of juist een monnik? Moeten wij voldoende stilte en eenzaamheid in onze levens inbouwen om werkelijk medemens te worden en God te ontmoeten?

    Peter Korver

  • De Boeketiek (vervolg)

    In een tijd waarin media andere waarden hebben gekregen lijkt een Boeketiek niet op zijn plaats. Zo wordt er minder gelezen, zijn er wel heel veel minibiebs groot en klein (o.a.  www.minibieb.nl), luisteren steeds meer mensen online naar muziek, maar kent de LP een ware opleving en zelfs het casettebandje, de natte fotografie en de polaroid kennen een retour.

    Op 10 maart van 10-15 uur houden wij als Kapel gewoon een echte Boeketiek met boeken, strips, tijdschriften, platen, cd’s, dvd’s, spellen en puzzels. De opbrengst is voor de te realiseren stiltetuin.

    Bent u aan het opruimen of denkt u: dat lees ik toch niet meer of dat spel spelen we niet meer? Denk aan de Boeketiek en breng uw waren in. Dat kan elke zondag of vraag het anders en wij komen het halen: 035-6231629 of  paul@delcour.org.

    En wilt u meehelpen deze Boeketiek tot een waar succes te maken, graag. Bemensing achter de tafels en kramen, catering, inrichten en vooral alles opruimen na afloop. U bent zeer welkom!

  • Nieuwe transportbus voor: ‘Elk Gooisch matras komt van pas’

    Medio november vorig jaar stond in de Gooi- en Eemlander een artikeltje over een gestolen spullenbus van deze organisatie, waarop het diaconieteam meteen besloot om te hulp te schieten door een bedrag van € 500, — ter beschikking te stellen voor een “nieuwe” bus, waarmee overbodige goed bruikbare spullen bij mensen worden opgehaald met bestemming nieuwkomers/statushouders.

    Op 13 januari was het zover en kon een nieuwe, grotere, bus in ontvangst worden genomen onder belangstelling van o.a. de sponsoren, die dit mogelijk hebben gemaakt. De sponsoren zijn met naam vermeld op de bus, zo ook de VGH.

    Ik grijp deze gelegenheid graag aan om onze lezers te wijzen op de mogelijkheid om goed bruikbare, niet kapotte,  spullen af te staan voor dit doel. Via de website www.nieuwinhetgooi.nl kan een afspraak gemaakt worden om spullen te komen brengen of te laten ophalen. Bij ophalen worden vanzelfsprekend benzinekosten in rekening gebracht. Voor Hilversum is dit € 10.

    De organisatie is gehuisvest in Bussum aan de De Ruyterlaan 24a, ingang t/o Piet Heinlaan 23.

  • Paul Rasor: Je hoeft geen antwoorden te hebben om religieus te zijn

    In januari mochten we de Amerikaanse theoloog Paul Rasor ontvangen voor een kapellezing. Hij promoveerde aan de Harvard University en is sinds 2015 verbonden als docent aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Vorig jaar verscheen er een vertaling van zijn boek Faith without certainty. Liberal theology in the 21st century. Het gaat hem dus om ‘geloof zonder zekerheid’.

    Een traditionele opvatting is dat hoe meer onwaarschijnlijke en niet-rationele ideeën en verhalen je voor waar kunt houden, hoe geloviger je bent. Een gelovig mens staat sterk in zijn schoenen, want hij heeft veel zekerheden. Wel jammer natuurlijk voor wie maar de twijfel niet te boven komt… Op die maandagavond 8 januari zette Rasor in verrassend goed Nederlands uiteen dat je echt niet (alle) antwoorden hoeft te hebben op levensvragen om een religieus mens te zijn. Het gaat eerder om onze zoektocht, om het helder formuleren van de vragen die we hebben. Vrijzinnigen hebben daarbij wel degelijk een set van kernprincipes en waarden: liefde, compassie, rechtvaardigheid en het gebruik van de rede. Daarmee staat vrijzinnigheid ook haaks op de huidige tijdsgeest, die van de ‘post-waarheidssamenleving’, waarbij waarheid en feiten er minder toe doen. Vrijzinnig geloven heeft zo ook consequenties. Het vraagt om een ethisch handelen, een betrokkenheid op een humanere, tolerante wereld. Hij sprak zelfs van een profetische stem. En zo schetste Rasor een (vrijzinnig) geloof maar zonder zekerheden.

    Wilt u zich verder verdiepen in de vrijzinnige theologie van de 21e eeuw? Dan is er in De Kapel een leen-exemplaar van het boek van Paul Rasor. U kunt het ook bestellen bij het landelijk bureau van Vrijzinnigen Nederland: bureau@vrijzinnigen.nl .

  • Benefietconcert

    Benefietconcert georganiseerd door Zonta het Gooi ten behoeve van de Stichting Soft Tulip: ondersteuning aan ouders van kinderen met handicaps in de Oekraïne, die hun kind in het gezin willen laten opgroeien en niet in een staatsinstelling www.softtulip.nl.

    Marjès Benoist – piano
    Cobi Berculo – viool
    Jaap Sytsma – cello

    Spelen werken van Mozart en Mendelssohn

    Dinsdag 6 februari 2018 om 20.15
    Remonstrantse Kapel, ‘s-Gravelandseweg 144, 1217 GA Hilversum
    035 – 621 14 65
    Entree 10 euro, geheel ten bate van het goede doel, inclusief drankje en hapje na afloop.
    Betaling uitsluitend contant aan de zaal.

    www.zontagooi.nl

  • Onderweg naar de kerststal

    Elk jaar opnieuw gaat er een grote stoet mensen onderweg om het kerstkind te ontmoeten. Ieder jaar weer wordt het kerstfeest gevierd. Ja, zelfs tegen de verdrukking in. Want wat hier voor ons zo vanzelfsprekend is, dit in vrijheid kerstfeest vieren, is elders niet voor alle mensen weggelegd.

    En toch; wereldwijd zijn we onderweg. Vier adventszondagen lang onderweg naar het kind dat wij verwachten.

    In de meest donkere tijd van het jaar hopen wij een sprankje van licht te vinden, zoals we ook in de meest donkere tijd van ons leven steeds weer opnieuw hopen op uitkomst, uitzicht en licht.

    De één wipt zo even binnen, een ander vier adventszondagen onderweg. Je zou het misschien kunnen vergelijken met de herders en de wijzen. Zowel de herders als de wijzen komen bij het kind.

    De herders kregen het kind bijna in de schoot geworpen en mochten, zonder enige voorkennis,  als één van de eersten zomaar even binnen schuiven. Zij waren er stil van en werden geraakt. Zoals we hopen dat ook de mensen die bij ons met kerst zomaar even de Kapel binnen schuiven geraakt worden.

    De wijzen waren veel langer onderweg, zoals wij als gemeenschap die vier adventszondagen lang onderweg zijn naar kerst. Wij bereiden ons voor en dat is een mooie kostbare reis waarin wij ook op de halteplaatsen van de vier zondagen aan-geraakt hopen te worden.

    Uiteindelijk komen we allen uit bij dit kind, bij dit prille kwetsbare nieuwe leven, een nieuw begin, kind van hoop en essentie van leven. Want is het nieuwe leven wat we doorgegeven niet de essentie van ons bestaan?  Dat willen we het beste geven, het beste wat we te bieden hebben. Nieuw leven geeft hoop. Ja,  wij leggen hoop in nieuw leven. En wat hopen wij dan?

    Paul de Blot, hoogleraar spiritualiteit aan de Nyenrode Business Universiteit, verhaalde een aantal jaren geleden over een kerststal, ergens in de bergen van Italië. Een bedevaartplaats waarheen pelgrims onderweg gaan. Ieder jaar opnieuw gaan mensen naar dit kerstkind in de kribbe.

    Wanneer je de grot binnengaat wordt de doorgang naarmate je de grot dieper ingaat steeds smaller en smaller om uiteindelijk dood te lopen.

    Daar, op die plek, daar waar je naar voren buigt om het kind in de kribbe te vinden, kijk je in een spiegel waarin je eigen gezicht weerspiegeld wordt.

    Op de spiegel staat geschreven Hier ben ik mens geworden.

    Ik vind het een heel ontroerend beeld wanneer ik dit voor mijzelf voor ogen zie, voor ons als mensen voor ogen zie.

    Het kerstverhaal van het kind in de kribbe gaat niet over iets wat lang geleden gebeurde, daar in een stal in Bethlehem. Het gaat niet over God die mens is geworden. Het gaat over ons, het gaat over mij!

    Hier ontmoet ik de kern van het kerstverhaal; een verhaal dat gaat over ons mens-zijn. Daar ben ik, een kwetsbaar mens. En ik zie u, als kwetsbare mede-mens.  In u, in mij, is datzelfde goddelijke aanwezig. Wanneer we dat goddelijke in onszelf en elkaar aanzien en herkennen dan worden we mens. Laat dat onze hoop mogen zijn. Mens te worden en te zijn voor elkaar.

    Laten we samen onderweg zijn, in een grote stoet die steeds langer wordt, op weg naar de spiegel. Laten we elkaar spiegelen als mens en mede-mens.

    Monika Rietveld

  • Bomvolle Kapel en lange Tafel van Hoop

    Samen eten, samen zingen. De Tafels van Hoop, de landelijke Kerk in Actie-actie, in De Kapel – afgelopen maandag, op de Internationale Dag van de Migrant – was een groot succes. Leden van de vrijzinnige geloofsgemeenschap Hilversum, Zen Peace Makers en statushouders – samen ruim 70 personen – genoten van elkaars gezelschap en de enorme variëteit aan voedsel die op een lange tafel verzameld was. Voorafgaand was reclame gemaakt via website en Facebook. Dat laatste medium viel stil, na de ontboezeming van Monika Rietveld: “Maak maar geen reclame meer voor de Tafels van Hoop. We zitten bomvol!”

    Hart onder riem
    In 2015 kwamen grote aantallen vluchtelingen naar Nederland. Zij zijn destijds gastvrij opgevangen door veel mensen, waaronder veel plaatselijke kerken. Eenmaal in Nederland voelen de meeste vluchtelingen zich eenzaam. Uit onderzoek van EenVandaag blijkt dat 94% meer Nederlandse vrienden wil, maar dat het lastig is vrienden te maken. Terwijl onderzoek ook uitwijst dat vriendschappen heel belangrijk zijn voor een succesvolle integratie. Aldus Kerk in Actie.
    Ruim 50 kerken en 3000 deelnemers deden mee met de landelijke actie die werd georganiseerd om vluchtelingen een hart onder de riem te steken. Zij vormden één denkbeeldige tafel van 3092 meter!

    Eten, zingen, kleuren
    Het feestelijke diner in De Kapel werd opgevrolijkt door Syrische muziek, waarop enthousiast werd meegeklapt. En we oefenden ook samen Vader Jakob en Silent Night. De kinderen vermaakten zich in een aparte speelhoek met spelletjes en kleurplaten. En we voerden gesprekken, in een mengeling van Nederlands en Engels, over hoe het gaat. “Ik ben heel blij dat ik nu hier woon!” Maar ook “Ik ben een volwaardige loodgieter. Maar als ik ergens m’n diensten aanbied, willen ze me alleen fulltime. Dat kan ik niet, want ik moet ook nog naar school!” De dilemma’s van integreren en het einde van de economische crisis…

    Voor wie er niet bij kon zijn, bekijk hier de foto’s?

  • Beldag

    Op maandag 8 januari kunt u mij en mijn collega’s niet bellen. Althans niet tussen 9 en 12 uur. De reden daarvan? Het is dan beldag! Gemeentes en afdelingen van alle vier de ondogmatische geloofsgemeenschappen mogen dan gastpredikanten werven voor de zondagen dat hun eigen voorganger niet voorgaat. Roostermakers uit het hele land bellen allemaal tegelijk en hopen met name de populaire predikanten te verleiden om een beurt op zich te nemen. Nee, niet voor 2018, want die lijst is allang ingevuld, maar voor 2019. Waarom bellen ze allemaal op dezelfde uren? Dat moet volgens een strenge regel die is vastgesteld en die luidt:  op de eerste werkdag na de kerstvakantie kunnen afspraken gemaakt met voorgangers. Niet eerder. Zo wordt voorkomen dat sommige gemeenten de andere te slim af zijn door eerder te bellen, waardoor de andere het nakijken hebben.  De roostermakers, bij ons Marlies Kortenoever en Liesbeth Volmer, proberen op 8 januari hun slag te slaan. Van de predikanten wordt natuurlijk verwacht dat ze op maandagochtend 8 januari goed bereikbaar zijn, dus thuis, met de telefoon op tafel en de afsprakenlijst 2019 bij de hand…

    Een voltijds-predikant gaat 36 keer in het jaar voor in eigen gemeente. Dat betekent één vrije zondag in de maand en dan vier keer vrij vanwege vakantie. Een collega met bijvoorbeeld een 50% aanstelling gaat dus 18 keer voor. Eigenlijk vindt ieder gemeentelid het fijn om ook eens anderen te horen dan alleen de eigen voorganger. Kleine gemeentes hebben soms wel veertig gastpredikanten per jaar nodig. De Kapel heel wat minder. De drie vaste voorgangers vullen met elkaar 37 zondagen in en dan blijven er nog 15 beurten in te vullen.

    Er was een tijd dat ik het een hele eer vond om overal in het land gevraagd te worden. Zondag aan zondag ging ik voor, in mijn toenmalige kleine NPB afdeling in Weesp, maar de meeste keren was ik met de trein op weg naar Den Helder, Rotterdam, Bloemendaal, Utrecht, Maassluis… Altijd spannend of de trein op tijd ging of überhaupt ging. Immers, de NS heeft zijn werkzaamheden aan het spoor altijd in de weekenden. Er vallen vaak treinen uit en dan worden bussen ingezet, “houd u rekening met een vertraging van 30 minuten”. Er wordt geen rekening gehouden met predikanten die hun dienst moeten ‘halen’.

    Eens gebeurde het dat ik zou voorgaan in Den Helder, aanvang 9.30 uur. Dat is dus heel vroeg opstaan en dan een lange treinreis maken van bijna twee uur. Echter, op het laatste stuk was bij een spoorovergang een aanrijding geweest en verder treinverkeer was de eerste uren niet mogelijk. Het was in het prille begin van de mobieltjes. Anders had ik de gemeente niet eens kunnen waarschuwen dat ik helaas niet zou arriveren…  Ze hebben met elkaar toen maar de liederen gezongen en koffie gedronken.

    Nee, op 8 januari zal ik menige beller teleur stellen. Ik ga op de vrije zondagen niet meer met de trein uit preken. Hier in het Gooi kunnen ze op me rekenen, al die sympathieke kleine NPB-tjes als Weesp, Huizen, Laren, Baarn of de doopsgezinden en remonstranten in Naarden-Bussum of de ruimdenkende PKN’s in diezelfde plaatsen. En zo houd ik nog tien zondagen over, helemaal vrij. Dan ga ik overigens altijd naar een kerk. Om eens elders de sfeer te proeven en eens iemand anders te horen. Dat inspireert en voorkomt dat je op de duur alleen nog maar jezelf hoort.

    Peter Korver

Ouder nieuws
  • Kunst, de kleur van de ziel  - Dit is het thema voor het komende halfjaar. In samenwerking met het Kunst-team heeft het Programma-team dit halfjaar het thema ontwikkeld en zullen zij het ...
  • De Boeketiek  - De Boeketiek zal plaats gaan vinden op zaterdag 10 maart van 10.00 - 15.00 uur. Het idee is de opbrengst te besteden voor de aanleg ...
  • Kapelkoor: bas gezocht, tenor gezocht - Welke bas en tenor wil lekker komen zingen in ons vrijzinnige Kapelkoor? We zijn klein en enthousiast. We repeteren op woensdagavond 20.00-22.00 uur in de ...
  • Oproep voor kleding - Graag jullie aandacht voor kleding bestemd voor vrouwen die in een penitentiaire inrichting verblijven. Er is dringend behoefte aan kleding voor deze vrouwen. Overbodige kleding ...
  • De kracht van de Vrijzinnige theologie - De kracht van de vrijzinnige theologie ligt in de ‘zingeving en verbinding’.  Ieder mens zoekt naar zingeving in zijn leven en daarbij is ieder mens ...
  • Artikel Tom Rijken op Zinweb - Deze tropische woensdag blijkt de Kapel de perfecte koele oase voor een theemiddag over Vrijzinnigheid. Predikant Tom Rijken heeft een persoonlijk verhaal voorbereid, dat ons ...
  • Remonstrantse gemeente Hilversum 75 jaar - 15 juli 1942 – 15 juli 2017 De Remonstrantse gemeente, nu deel van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap Hilversum, bestaat 75 jaar. Midden in de oorlog werd ...
  • 4e Vredespaal in Hilversumse Meent - De Gooise Dalton School is door Tukkie Tuk genomimeerd voor de Vredespaal. Op donderdag 21 september om 11.30 uur,  zal de Vredespaal bij de school ...
  • Meet Hilversum 2017 – Ontmoeten, praten en muziek maken. - De 'Meet Hilversum 2017' samenkomsten zijn sociale evenementen waar statushouders en betrokken bewoners uit Hilversum en omstreken elkaar ontmoeten. Let op: de meet van zondag ...
  • Beleidsplan 2017 – 2020 - Voor de komende jaren is een termijn plan opgesteld om de Kapel te doen bloeien en groeien, maar ook goed onderhouden. Hier vindt u ons ...

Kijk voor ouder nieuws in ons Nieuwsarchief.