Welkom in de Kapel!

nieuws
  • De Kapel op de Klimaatmars van zondag 10 maart

    Ik liep de Klimaatmars samen met man Sybren en zoon Sjoerd, met Marlies en Feiko van onze Kapel, en met een vriendin uit Zwolle. Caroline de Groot zou ook een stukje meelopen, Feiko en Marlies gingen na afloop bij haar eten in Amsterdam Noord. Annie liep mee met de boeddhisten, en mailde me later dat ze met een hele groep waren geweest. En dat ze het inspirerend, vreedzaam en hoopgevend vonden. 

    Daar sluit ik me helemaal bij aan. Wat een idealisme, om daar in de stromende regen met 35.000 mensen je stem te laten horen. Een bezorgde stem: ‘We zullen overstromen, als Rutte zo blijft dromen’. Een kinderstem: ‘Tegen de tijd dat ik mag stemmen, is het te laat!’. De stem van Loesje natuurlijk: ‘Stop de uitstoot van loze beloften.’ Een oudere stem zei: ‘Wij eisen IJs!’, naar Annie M.G. Schmidt, en bedoelde de poolkappen. We zagen ook een levensgrote obliehoorn, met als bolletje ijs een smeltende wereldbol. Verheugend veel jonge mensen, ze scandeerden: ‘Waar is het draagvlak? HIER is het draagvlak!’. Of hielden hun bord omhoog: ‘Consumeren? Wie bestelt er dan bij BOL.com even een tweede planeet?’. Of een bord met een hart en een wereldbol: ‘Het blijft toch je moeder’. Kartonnen borden werden snel pulp, de slimmeriken hadden op hun paraplu geschreven, bijv.: ‘Geen Maastricht aan zee!’ Of op een gele Siames-tweeling-regenjas: ‘Make earth cool again!’. En dan natuurlijk voor de politieke fijnproevers: ‘In een vaasje hoort iets groens.’ En: ‘Klimaatdrammers united.’

    Naast ongerustheid en zorg, was er plezier en gezamenlijkheid. Stoere mensen. Met kleine kinderen in draagzakken en op schouders. Ik heb geen onvertogen woord gehoord of elleboogstoot gezien. Toen ik iemand met mijn paraplu bijna een oog uitstootte, hoorde ik alleen een vriendelijk: ‘Kijk uit, joh’. We waren er juist samen, omdat we alleen als collectief ons ideaal vorm kunnen geven. Een heel volwassen ideaal: het behoud van onze moeder Aarde.

     

  • Kapel voor Klimaat: Hilversum marcheert mee 

    Bethlehem kerk en Kapel samen op weg naar “Inspiratie tot duurzame leefstijl”

     Jan Terlouw  (1931) zal op vrijdagavond 22 maart in de Bethlehemkerk een pleidooi houden over “duurzaamheid “. Terlouw kreeg in 2016 in het tv-programma “De Wereld Draait”. Door de ruimte voor een oproep om gezamenlijk verantwoordelijkheid te nemen voor de klimaatproblematiek. Van deze harte kreet bleef vooral het beeld van ‘het touwtje uit de brievenbus’ hangen als metafoor voor (het gebrek aan) vertrouwen. Begin 2018 schreef hij ter gelegenheid van de Boekenweek het essay “Natuurlijk”, een ode aan de natuur en een pleidooi voor duurzaamheid. In de ontmoeting in de Bethlehemkerk zal Terlouw ingaan op de noodzaak om te werken aan een leefbare aarde voor toekomstige generaties. Naast het schetsen van de huidige gevolgen van klimaat- verandering en de bedreig-ingen die nog voor de deur staan, schetst hij een hoopvol perspectief en uitzicht op oplossingen. 

    Jan Terlouw is natuurkundige, schrijver van jeugdboeken en politicus. Van 1971 tot 1982 was hij voor D66 actief in politiek Den Haag. Er is een boekentafel op deze avond aanwezig waar u een of meer boeken van Jan Terlouw kunt kopen. Hij is graag bereid deze te signeren en om in te gaan op vragen. Laat u inspireren en kom ook. 

    In het tweede deel van de avond zullen Jessie en Nicky Kroon spreken over ”Zero waste”. De twee zussen wonen in Amersfoort en leven al bijna vier jaar zonder afval. Wat is hun nieuwe leefstijl? Hoe doen zij dat? Wat kunnen we van hen leren? Zij willen ons inspireren tot praktisch handelen. Ook zij hebben een boek geschreven dat deze avond beschikbaar is. 

    Uw gastheer voor deze avond is de Bethlehemkerk en wij als De Kapel. Wij zijn beide groene kerk geworden en hebben daarin de intentie uitgesproken, om ons actief zich in te zetten voor ons klimaat en een duurzame samenleving, om op deze wijze aan het rentmeesterschap voor onze aarde vorm te geven.

    U ben van hart uitgenodigd:

    Locatie:       Bethlehemkerk
    Datum:        Vrijdag 22 maart
    Tijdstip:       19.30 – 21.30 uur
    Toegang:     gratis – vrijwillige bijdrage gevraagd

  • Carel ter Linden: Het is onze opdracht om op God te lijken

    Op een goed bezochte avond in De Kapel presenteerde ds. Carel ter Linden op 18 februari zijn laatste boek Bijbelse Miniaturen. De meeste mensen kennen hem als ‘hofpredikant’ die diverse koninklijke huwelijken inzegende en de uitvaart van prins Claus leidde. In De Kapel is hij meerdere keren geweest. Vijf jaar geleden om met ons van gedachten te wisselen over zijn boek Wat doe ik hier in Godsnaam en anderhalf jaar geleden voor de anders-dan-anders viering met gedichten van zijn hand. 

    In Bijbelse Miniaturen heeft hij in 70 kleine hoofdstukjes de bekendste bijbelverhalen in steeds twee bladzijden op vrijzinnige manier naverteld. Je zou kunnen spreken van een ‘vrijzinnige kinderbijbel voor volwassenen’. 

     Tijdens de avond vertelde de inmiddels 85-jarige dominee dat het boek is gegroeid uit een radioprogramma voor de NCRV waarin hij iedere week in drie minuten een verhalen moest vertellen. 

    Wat zijn nu steeds de leidende gedachten als hij vertelt? Hij liet ze ons nog eens weten: bijbelverhalen zijn geen verslagen van historische gebeurtenissen, maar bouwstenen voor een levensvisie die ouders aan hun kinderen meegeven. De bijbel doet dat in de vorm van verhalen en dat stamt uit een tijd dat de meeste mensen niet konden lezen en schrijven en het vertalen van verhalen de beste mogelijkheid was voor overdracht. Revolutionair was dat Genesis aangaf dat de mens geen speelbal is van hemelse krachten, dat de zon en de maan geen goden zijn, maar gewone lichten en dat de mens zelf verantwoordelijk is voor wat er gebeurt. God is geen persoon die op een menselijke manier boos wordt, eist, van gedachten veranderd, maar een ‘heilig krachtenveld van eeuwige beginselen’ zoals liefde, barmhartigheid, goedheid, vergeving.  We moeten God beschouwen als een werkwoord. Is het zinvol om God aan te spreken als een ‘U’? Volgens Ter Linden toch wel: ‘Met een ‘iets’ kan ik geen relatie hebben.’  

  • Museumkring

    De Museumkring is aan een nieuw seizoen begonnen! Met een aantal enthousiastelingen uit De Kapel bezoeken we een aantal musea en bijzondere tentoonstellingen. Misschien ook iets voor u?

    In dit Rembrandtjaar besteden wij twee keer aandacht aan onze grootste schilder. Amsterdam en Den Haag mogen ons in dit kader ontvangen.

    In Utrecht geven we aandacht aan het Rome uit de periode 1600-1630, m.n. de schilder Caravaggio. Wat Assen ons zal brengen is nog niet bekend. Het programma ziet er nu zo uit:

    Rijksmuseum Amsterdam: 11 april
    Centraal Museum Utrecht: 14 maart
    Mauritshuis Den Haag: 12 juni
    Drents Museum Assen: november 

    Het is nodig om een Museumjaarkaart te hebben. De nummers geeft u door aan Hans en hij reserveert vervolgens digitaal voor ons.

    Wilt u meedoen? Dat kan, er is nog plaats voor 14 personen. U kunt zich opgeven bij Hans Lindenaar, telefoon 035 624 40 07.

  • 40-dagentijd collectes voor Pakistan

    Dit jaar wordt de extra collecte bij alle vieringen in de 40-dagen tijd besteed aan het Pakistaanse project: 

    theologisch onderwijs, van zondagsschool tot doctoraalstudie.

    Op 24 maart hebben we de directeur van het Open Theologisch Seminarie, de heer Quaser Julius, in onze viering te gast. Hij vertelt ons in het engels over het project maar er wordt vertaald.

    De organisatie OTS (Open Theologisch Seminarie) wil Pakistaanse christenen versterken in hun geloof. In veel moslimlanden zijn missionaire activiteiten door de overheid verboden. Pakistan kent echter minder beperkingen: evangelisatie is tot op zekere hoogte toegestaan, bekering en doop zijn er niet illegaal. Pakistaanse christenen voelen zich echter onzeker in hun geloof, omdat ze weinig theologisch onderwijs hebben gehad. OTS ontwikkelt materialen en cursussen voor discipelschap en theologie, die door alle kerkgenootschappen in Pakistan worden gebruikt: door protestantse, katholieke, pinkster- en Leger des Heilskerken. Naast les- en zondagsschoolmaterialen vol leuke spelletjes en opdrachten, verzorgt OTS ook godsdienstonderwijs van alpha-cursussen tot een doctoraalstudie theologie. OTS maakt steeds meer gebruik van moderne (digitale) media. Veel schriftelijke cursussen zijn bijvoorbeeld beschikbaar per post of via internet. Zo kunnen ook moslims en hindoes die belangstelling hebben voor het christendom het materiaal gebruiken. Jaarlijks volgen meer dan 5.000 studenten een cursus van OTS. OTS speelt zo een belangrijke rol bij het opleiden en toerusten van christelijke leiders in dit land waar christenen een kleine maar groeiende minderheid zijn.

    Mocht u dit diaconale project willen ondersteunen en geen gelegenheid hebben om aan de collectes in de Kapel deel te nemen, dan kunt u uw bijdrage ook overmaken op bankrekening: NL63 ABNA 0545 9221 19 t.n.v. diaconie VGH onder vermelding van project Pakistan.

  • Het aansteken van de (paas)kaars

    Bij elke zondagmorgenviering wordt u welkom geheten door een bestuurslid dat vervolgens enige mededelingen doet en daarna de grote kaars laat aansteken door een bezoeker die vlak voor de viering is gevraagd of hij of zij dat wil doen. Het bestuurslid spreekt daarbij uit:

    Moge deze vlam in ons ontsteken
    het licht van Gods aanwezigheid,
    de warmte van mededogen
    de gloed van de liefde
    en het vuur van de betrokkenheid op de wereld, waarin wij leven.

    De kaars valt op door zijn grootte en door de symbolen die er op zijn aangebracht. We zien een kruisteken met het jaartal 2018 met daarboven en daarbeneden de Griekse letters alfa en omega, de eerste en de laatste letter van het alfabet en staan symbool voor begin en einde, Christus die het begin en einde is. Het kruis, zonder corpus, het lichaam van Christus, erop staat symbool voor de opstanding, de overwinning op de dood. Het kaarslicht zelf ook: het duister is overwonnen door het licht van de vlam. We spreken daarom van de Paaskaars.

    Over die naam is discussie ontstaan. Waarom noemen we hem zo? Is het niet raar om bijvoorbeeld met kerst te zeggen dat we de paaskaars aansteken? 

    Nee, dat is niet raar als je de achtergrond kent. Binnen het christendom is niet kerst, maar Pasen het belangrijkste feest. Christus heeft op een zondagmorgen de kwade machten, de dood overwonnen. Het leven is sterker dan de dood. Daarom is iedere zondag een paasdag, een opstandingsdag en daarom brandt de paaskaars. 

    Het gebruik van de paaskaars gaat terug op een eeuwenlange traditie. Al in de tijd van Augustinus (4e eeuw) werd de kaars in de paasnacht ontstoken aan het paasvuur en brandend de kerk binnengebracht onder het driemaal zingen van “Licht van Christus”.

    In protestantse kerken is het gebruik van de paaskaars een betrekkelijk jonge en niet algemeen aanvaarde praktijk. Daar heeft het vaak de functie van godslamp gekregen, het hele jaar door brandende licht. In protestantse kerken brandt de paaskaars al als de gemeente binnenkomt. Aan de paaskaars worden alle andere kaarsen (bijvoorbeeld kaarsen op de avondmaalstafel, licht dat meegaat naar de kindernevendienst, de doopkaarsen) aangestoken. In De Kapel is het precies omgekeerd. Voordat de viering begint, branden wel de twee kaarsen op de tafel, maar de paaskaars nog niet. Met een aansteekkaars wordt de vlam overgebracht naar de paaskaars. Dat heeft ook iets moois. Er valt nadruk op het grote licht. Het aansteken is een ritueel, een liturgisch moment geworden. Na afloop van de dienst wordt de kaars gedoofd. In andere tradities wordt de paaskaars definitief gedoofd op Goede Vrijdag. Dat staat symbool voor Christus’ sterven. In de paaswake wordt een nieuwe jaarkaars binnengedragen en aan het paasvuur ontstoken, symbool voor de opstanding.  

    De paaskaars staat gewoonlijk bij de doopvont. Niet bij ons. De doopvont staat bij ons in de kast en komt tevoorschijn als er een doopdienst is. Dat was vroeger anders. In een uitvaartdienst staat de paaskaars bij de kist. We stellen de overledene daarmee in het licht van Gods aanwezigheid.

    Zeggen we op zondag: we steken de kaars aan of we ontsteken de paaskaars? Ik kies voor het laatste. De symboliek is rijk en we maken daarmee deel uit van een eeuwenoude en wereldwijde traditie.

    Peter Korver

  • De Nashville-verklaring en de veelkleurigheid van de samenleving

    Afgelopen maand kwam een Nederlandse vertaling van de z.g. Nashvilleverklaring in de publiciteit. Daarin spreken honderden orthodox-protestantse dominees en politici zich uit tegen acceptatie van homoseksuele relaties en lhbt’ers. Door middel van het omstreden pamflet wilden zij betogen dat het huwelijk alleen bedoeld is als een eenmalig verbond tussen één man en één vrouw.

    Het verdrietige was dat m.n. mensen binnen meer orthodoxe gemeenschappen voor wie er een grotere acceptatie leek te komen, weer terug lijken te zijn gebracht bij een leven in verborgenheid en besef van zonde en schuld. Maar ook de kerken worden aangesproken op deze verklaring, terwijl de meeste er heel anders over denken. Dat hebben zij ook aangegeven door een week lang de regenboogvlag, symbool voor veelkleurigheid, aan het gebouw te hangen. Zo ook De Kapel. Onze predikanten hebben ook de onderstaande verklaring uitgebracht, die werd opgenomen in De Gooi- en Eemlander:

    De inhoud van de Nashville-verklaring is strijdig met alles waar onze geloofsgemeenschap van De Kapel voor staat. Voor ons staat de acceptatie en gelijkwaardigheid van mensen voorop, ongeacht welke seksuele oriëntatie zij hebben. De veelkleurigheid die er is, mag als een verrijking van de samenleving worden gezien. Eerder al heeft De Kapel zich solidair verklaard aan Wijdekerk, een initiatief van een groep christenen, die zelf LHBT’er is (Lesbisch, Homo, Biseksueel, Transgender) of nauw bij hen betrokken. Vorig jaar organiseerden wij met hen een Roze Zondag in onze kapel. De landelijke remonstranten namen al in 1986 in hun kerkorde de mogelijkheid op om de relatie van twee mensen van hetzelfde geslacht in te zegenen.

    Wij laten hierbij met de instemming de verklaring volgen die er vandaag uitging van de drie landelijke secretarissen van remonstranten, vrijzinnigen en apostolischen:

    Wij geloven in de liefde

    Wij zijn voor verbinding en niet voor verklaringen die ondertekend moeten worden om mensen buiten te sluiten.

    Wij vragen ons af: waar gaat dit over? Het gaat niet over God, niet over de liefde, niet over gelijkwaardigheid.

    Wij willen oproepen tot solidariteit, liefde en openheid. Iedereen is welkom in al onze gebouwen bij al onze activiteiten.

    Wij voelen ons bezwaard om hierover nu in de publiciteit te komen.

    De Nashville-verklaring laat ons echter geen keus om een tegengeluid te laten horen.

    Geloven in de liefde betekent geloven in mensen, álle mensen, ongeacht hun seksualiteit.

    Ds. Peter Korver, Ds. Tom Rijken en Monika Rietveld, pastoraal werker

  • Het project ‘levensverhaal’

    Een cursus van Monika Rietveld

    Aan het begin van het seizoen in de herfst stelde Monika als project voor: het schrijven van je levensverhaal. De aankondiging in Kapelnieuws was waarschijnlijk te onopvallend, want er kwamen weinig reacties op. Achteraf bleken veel mensen er geïnteresseerd in te zijn. Omdat ik er zelf wel enthousiast over was, wil ik er nog een keer de aandacht op vestigen. 

    Het schrijven van een levensverhaal is goed voor een mens dat al een groot stuk leven achter de rug heeft. Door terug te kijken langs de levenslijn realiseer je je nu hoe je alle gebeurtenissen hebt ervaren. Ook kan je meer relativeren dan wanneer je het in je onderbewustzijn blijft meeslepen. Je leven is nu op afstand zichtbaar geworden. Het toeval heeft dikwijls een grote rol gespeeld. Soms denk je: “Wat een geluk heb ik toen gehad” of: “Wat was dat een nare periode “. En dan: “Het heeft zo moeten zijn”. Ben je wel of niet een product van je familie? 

    Er zijn vrienden en vriendinnen geweest. Veel mensen en dieren waren er op je levensweg. In hoeverre hebben zij je leven beïnvloed? Je kunt natuurlijk ook zelf een selectie maken van wat je wel wilt opschrijven en wat niet. Dat is praktisch als je het aan je kinderen of kleinkinderen wilt vertellen!

     Tenslotte – maar niet in de laatste plaats – gaven de bijeenkomsten voor dit project ook de gelegenheid om goede gesprekken te voeren. 

    Volgend seizoen van de Kapel wil Monika weer met dit project komen. Tijd genoeg dus om erover na te denken! 

    Elise Lauwaars – Ruijsch van Dugteren

  • Kapel lezing Sybren Drijfhout – verslag

    Op de avond van 14 januari moesten er nog wat stoelen bijgezet worden toen dr. Sybren Drijfhout zijn Kapellezing kwam houden. Zijn onderwerp was dan ook hoogst actueel. Centraal stonden de klimatologische veranderingen en de effecten op ons leven. Zijn betoog had de alarmerende dan wel provocerende titel ‘Duurzaamheid, hoe lang is Holland nog houdbaar?’  

    De spreker is lid van De Kapel en bijzonder hoogleraar Dynamica van het Klimaat en verbonden aan de universiteiten van Utrecht en Southampton en bovendien aan het KNMI.  De feiten die hij onder de aandacht bracht, spreken voor zich: de ijskappen smelten niet langzaam, in 2000 jaar zoals gedacht, maar tien keer zo snel. De zeespiegel blijft nog eeuwen stijgen, tot zo’n 3 à 4 meter over twee eeuwen. Een natuurramp die zich één keer in de eeuw voordeed, zal straks één keer per jaar voorkomen. Zijn betoog verloor zich niet in getallen en tabellen, maar focuste op de noodzaak van de hoop. Enerzijds zien we dat er nog nauwelijks regie is bij de aanpak, iedereen doet maar wat, en dat de burger in opstand komt als de rekening bij hem gelegd wordt. Maar juist in de kerstpreken die in onze Kapel geklonken hebben, kon dr. Drijfhout inspiratie vinden. Die gingen over het Hebreeuwse woord ‘lev’, dat zowel hart als moed en verstand betekent. We moeten die lef hebben om het probleem aan te pakken. En op kerstmorgen vorig jaar werd een gedicht van Vaclav Havel voorgelezen, waarin staat: Hoop is ergens voor werken omdat het goed is, niet omdat het kans van slagen heeft. ‘We hebben gefaald als we het niet geprobeerd hebben.’ Maar het is nog wel dubbel. Iemand plaatst zonnepanelen op het dak van zijn huis en gaat vervolgens met vliegvakantie…

    Zijn vrouw Paulien van Hessen – die wij kennen van de bijeenkomsten van Even Op Adem Komen –  en zijn kinderen waren deze avond ook aanwezig. Opmerkelijk treden de laatsten met de keuze voor een studie in de voetsporen van hun vader. 

  • Kapel distantieert zich van Nashville verklaring
    Er is momenteel veel te doen over de zgn. Nashville verklaring. Hoezeer de initiatiefnemer wellicht goede bedoelingen had, zie hier bij de NOS, het is behoorlijk verkeerd de wereld in gekomen en stelt een kerk en een wereld voor waar wij absoluut niet achter kunnen staan.

    Vandaag kwam een Nederlandse vertaling van de z.g. Nashvilleverklaring in de publiciteit. Daarin spreken honderden orthodox-protestantse dominees en politici zich uitspreken tegen lhbt’ers. Door middel van het omstreden pamflet willen zij betogen dat het huwelijk alleen bedoeld is als verbond tussen één man en één vrouw.

    De inhoud is strijdig met alles waar onze geloofsgemeenschap van De Kapel voor staat. Voor ons staat de acceptatie en gelijkwaardigheid van mensen voorop, ongeacht welke seksuele oriëntatie zij hebben. De veelkleurigheid die er is, mag als een verrijking van de samenleving worden gezien. Eerder al heeft De Kapel zich solidair verklaard aan Wijdekerk, een initiatief van een groep christenen, die zelf LHBT’er is (Lesbisch, Homo, Biseksueel, Transgender) of nauw bij hen betrokken. Vorig jaar organiseerden wij met hen een Roze Zondag in onze kapel. De landelijke remonstranten namen al in 1986 in hun kerkorde de mogelijkheid op om de relatie van twee mensen van hetzelfde geslacht in te zegenen.

    Wij laten hierbij met de instemming de verklaring volgen die er vandaag uitging van de drie landelijke secretarissen van remonstranten, vrijzinnigen en apostolischen:

     

    Wij geloven in de liefde

    Wij zijn voor verbinding en niet voor verklaringen die ondertekend moeten worden om mensen buiten te sluiten.

    Wij vragen ons af: waar gaat dit over? Het gaat niet over God, niet over de liefde, niet over gelijkwaardigheid.

    Wij willen oproepen tot solidariteit, liefde en openheid. Iedereen is welkom in al onze gebouwen bij al onze activiteiten.

    Wij voelen ons bezwaard om hierover nu in de publiciteit te komen.

    De Nashville-verklaring laat ons echter geen keus om een tegengeluid te laten horen.

    Geloven in de liefde betekent geloven in mensen, álle mensen, ongeacht hun seksualiteit.

     

    Ds. Peter Korver
    Ds. Tom Rijken
    Monika Rietveld, pastoraal werker

Ouder nieuws
  • Met een lege stoel een kind omarmen- Tijdens de vieringen op Kerstavond en –ochtend was het vol in de Kapel, toch was er voorin een stoel leeg gehouden. Een stoel, met een… ...
  • Wat bezielt je?- Dit seizoen is een gesprekskring gestart onder de naam Wat bezielt je? Wat geeft bezieling aan je leven? Is dat een ideaal, een ambitie, een… ...
  • 400 jaar remonstranten- Op 13 november is het vierhonderd jaar geleden dat de Nationale Synode van Dordrecht werd geopend. Bij deze protestantse kerkvergadering zaten de Remonstranten er niet… ...
  • Film/lezingen en expositie zusters Augustinessen van St. Monica- Film/lezing: 85 jaar zusters Augustinessen van St.Monica Quote van de zusters Augustinessen van St.Monica: "Niet iedereen is gelijk, maar wel gelijkwaardig. Ieder heeft zijn eigen… ...
  • Wereldlichtjesdag- Zondag 9 december vond voor de eerste keer in Hilversum Wereldlichtjesdag plaats. De Kapel verleende gastvrijheid aan ouders die moeten leven met het verlies van… ...
  • Arminiusreeks 4: De maaltijd die verbindt – Peter Korver- Ds. Peter Korver, predikant van de Kapel, heeft zich tijdens zijn studieverlof verdiept in mogelijke vormen en de betekenis van gezamenlijke maaltijden in een vrijzinnige… ...
  • Samen op vakantie 2019- “Een nieuwe lente…” is het thema van de Samen Op Vakantieweek 2019, die georganiseerd wordt van zaterdag 23 maart t/m zaterdag 30 maart 2019 in… ...
  • De Kapel in Amerika genoemd om onze Vredespalen- Het bericht over onze Vredespalen zoals het op de Amerikaanse website www.worldpeace.org is verschenen. De Kapel Promotes Peace Week in Hilversum, Netherlands September 15th to… ...
  • Vrijzinnigen uit Tsjechië in Holland- Maandag 16 juli kregen vrijzinnigen in het Gooi bezoek van gastverwanten uit Tsjechië.  Vrijzinnigen worden daar, maar ook elders, zoals in de Verenigde Staten en… ...
  • Succesvolle Boeketiek!- Met mooi weer is na sjouwen en opbouwen de Boeketiek een mooi succes te noemen. Met zeer veel dank aan alle medewerkers en niet te… ...

Kijk voor ouder nieuws in ons Nieuwsarchief.