Welkom in de Kapel!

nieuws
  • Wat bezielt je?

    Dit seizoen is een gesprekskring gestart onder de naam Wat bezielt je? Wat geeft bezieling aan je leven? Is dat een ideaal, een ambitie, een liefde, een schrijver, een componist, een kunstenaar, een geloof (‘het geloof’)?

    De deelnemers bereiden om de beurt een avond voor en komen met elkaar tot bijzonder gesprekken. Zij komen voort uit de voormalige oriëntatiekring. Er is ruimte voor enkele nieuwe deelnemers. Heeft u belangstelling? Neemt u dan contact op met ds. Korver.

  • Verslag van Kapelviering in de Bethelkerk in Den Haag

    Het was het bestuur van de Kapel, die in het algemeen de vraag stelde of wij niet ook onze steun moesten geven aan de doorlopende kerkdienst, die op 26 oktober in de Bethelkerk in Den Haag is begonnen om het asielzoekers gezin Tamrazyan op de vangen met het kerkasiel.

    Vanuit het voorgangersteam mocht Tom Rijken op vrijdag 23 november samen met Annie Schalkwijk en nog een aantal leden uit de Kapel hier vorm gaan geven. Met zes personen uit de Kapel zijn wij naar Den Haag gegaan en hebben wij een blokdienst van twee uur vormgegeven. Wij mochten de dienst overnemen van de protestantse kerk uit Zoetermeer, die ons in de viering was voorgegaan. Er waren ongeveer 25 mensen aanwezigen en in de viering liep het eigenlijk in en uit. Het thema van onze viering van “verbinden en ontmoeten”, en het Bijbelverhaal van Ruth 2 stond centraal. Vooral de ontmoeting met de andere aanwezige en onze gezamenlijke inzet voor vijf dierbare medemensen in onze samenleving maakte het een heel bijzonder gebeuren. Na ons werd de viering weer overgenomen door een protestantse collega uit Den Haag, en zo gaat het dag en nacht door. Nu inmiddels al meer dan duizend uur kerkdienst viering onderweg. Wij hopen dat als u dit leest er een oplossing is gevonden voor het gezin Tamrazyan.

    Over de dienst van 6 december schrijft Monika:

    Voor hen was geen plaats meer

    Een regenachtige avond, een straat met aan beide kanten geparkeerde auto’s, toch nog een plekje voor ons, vlak voor de deur. Op de deur een briefje met de tekst Aanbellen ivm bijzondere omstandigheden. We bellen aan en worden binnengelaten, koffie en thee staan al klaar in de keuken. Op de achtergrond horen we dat er binnen wordt gesproken, er is een kerkdienst gaande, in het Engels. 

    We zijn in de Bethelkerk, met ons drieën vanuit de Kapel in Hilversum. We mogen het stokje overnemen in een al meer dan duizend uur durende estafettekerkdienst en waar ruim 550 collega’s uit den lande mij voorgingen, zo ook Tom Rijken.

    De geschiedenis herhaalt zich, steeds opnieuw wordt het verhaal van Maria en Jozef op de vlucht werkelijkheid; voor hen is geen plaats meer.

    Boven op zolder woont al 5 weken het gezin Tamrazyan, vader, moeder en drie kinderen. Hiervoor woonden ze een maand in een kerk in Katwijk, de geloofsgemeenschap waar zij zelf actief lid van zijn. Negen jaar wonen zij hier, 3 maal deden zij een aanvraag om te mogen blijven.

    Wat veel mensen niet weten is, dat deze mensen 2 maal een verblijfsvergunning kregen en het de Nederlandse Staat is die steeds opnieuw in beroep ging tegen die uitspraak. De laatste uitspraak van de Hoge Raad was in het nadeel van de familie.

    Dit, en het feit dat er nog zo vele anderen in ellenlange procedures verwikkeld zijn, maakte dat ik mij heb aangesloten in deze karavaan van voorgangers. Ik hoor èn begrijp voor- en tegenstem, in de Kapel en in de samenleving. Kapelbestuur en voorgangers kiezen er bewust voor hier medewerking aan te verlenen. Omdat het over mensen gaat. Er moet iets veranderen, mensen moeten in de bres springen voor gerechtigheid.

    Aan het begin van onze Viering worden de aanwezigen uitgenodigd een steen te pakken van het stenen torentje, voorin. Als symbool dat we soms een stukje van de ander mogen meedragen. 

     Over grenzen is ons thema, ondersteund door het verhaal van de Emmaüsgangers –waar het gaat over het meelopen met de ander, met hen die getroost moeten worden- en een taoïstisch verhaal waarin het gaat over grenzen. Grenzen die oorspronkelijk niet bestonden tot er onderscheid kwam. 

    Van eenheid naar twee, een tegenover. Rabbi Salman houdt ons het Genesisverhaal van Adam voor ogen Adam, waar ben je? Die vraag wordt aan iedereen gesteld, ook in het hier en nu aan ons Mens, waar ben je? 

    Er was muziek en een meditatie rond Kuan Jin, die in het boeddhisme symbool staat voor de verlichte Boeddha en steeds terugkeert om de lijdende mens bij te staan en het Taizélied Ubi Caritas werd door de Viering heen geweven als steeds terugkerende mantra, daar waar naastenliefde is, daar is God. Wij mogen God tot werkelijkheid maken.

    Een intiem groepje mensen is aanwezig en samen gaan we in gesprek over wat ons motiveert om hier te zijn. Een vrijwilliger, twee buren, iemand van STEK, Stichting voor stad en kerk Den Haag, en een groepje van drie die eigenlijk een gespreksgroep hadden die niet doorging en nu bij deze Viering wilden zijn vergezellen ons in dit samenzijn.

    Ik ben humanist, ik geloof niet in God, ik wil er zijn als mens, zegt een buurman, ik steun dit initiatief!

    Ik ben in de loop van de weken al vaker geweest en ga me steeds meer thuis voelen op deze plek, zegt een buurvrouw, het is mooi dat er zoveel verschillende vieringen zijn.

    Ik werk voor STEK en ben er regelmatig even bij, zegt de medewerker van STEK.

    Ik heb kleinkinderen en stel je voor dat dit zo met hen zou gebeuren, zegt de man die hier iedere avond is.

    Aan het eind van de Viering vraag ik mensen om met hun stenen weer het stenen torentje te maken. We mogen de last, het verdriet van de ander een stukje meedragen, maar we mogen het ook weer wegleggen, het is niet onze last, ons verdriet. We kunnen niet het verdriet van de hele wereld op onze schouders nemen, dat is te veel. De grootvader weifelt, hij zegt ik wil de steen niet loslaten. We gaan er kort over in gesprek. Aan hem is de keus; neemt hij deze last –letterlijk en figuurlijk- op zich of mag hij deze ook weer van zich afleggen? Hij mag de steen in het torentje plaatsen, of deze mee naar huis nemen.

    In de auto, op de terugweg, opnieuw donker en nat, praten we na over deze grootvader, die zo’n moeite heeft dit stukje weer los te laten. Het maakt indruk.

    Monika Rietveld 

  • 400 jaar remonstranten

    Op 13 november is het vierhonderd jaar geleden dat de Nationale Synode van Dordrecht werd geopend. Bij deze protestantse kerkvergadering zaten de Remonstranten er niet als volwaardige deelnemers, maar als aangeklaagden. De ‘rekkelijke’ opvatting van het protestantisme, zoals door de Remonstranten verdedigd, werd veroordeeld en de Remonstranten werden op 14 januari 2019 uit de ‘vaderlandse kerk’ verjaagd. Achtendertig van hun dominees vonden een veilig heenkomen in het katholieke Antwerpen, waar de Spanjaarden het nog voor het zeggen hadden. Daar richtten zij een broederschap van predikanten op. Dat was het begin van de remonstranten. 

    In 2019 bestaan de remonstranten dus vierhonderd jaar. Dat herdenken zij met allerlei activiteiten rond het thema ‘Vierhonderd jaar geloven in vrijheid’. Uit het programma noemen wij alvast het volgende:

    In januari 2019 verschijnt een nieuwe glossy over het verleden, maar vooral over het heden van de Remonstranten. De kernwaarden komen in geuren en kleuren voorbij. De glossy zal worden verstuurd aan alle remonstranten.

    Op 3 maart 2019 organiseren we een gezamenlijke, landelijke kerkdienst in Rotterdam. U bent allen uitgenodigd om daarbij aanwezig te zijn. De Rotterdamse cantorij voert daar een speciaal voor deze gelegenheid geschreven cantate uit, op een tekst van Sytze de Vries.

    Maart/april 2019: Acteur en remonstrant Marijke Broekhuijsen, lid van De Kapel, maakte een vertelvoorstelling ‘Zit er nog rek in?’ Ze trekt een lijn van rekkelijk denken in de zeventiende eeuw – Arminius! – naar hedendaagse voorbeelden van rekkelijkheid. In deze maanden speelt zij de voorstelling in remonstrantse gemeenten die belangstelling hebben getoond. In De Kapel verzorgde zij twee jaar geleden, bij het 75-jarig jubileum van de remonstrantse gemeente Hilversum, een dergelijke voorstelling tijdens een anders-dan-anders dienst.  

  • Film/lezingen en expositie zusters Augustinessen van St. Monica

    Film/lezing: 85 jaar zusters Augustinessen van St.Monica

    Quote van de zusters Augustinessen van St.Monica:

    “Niet iedereen is gelijk, maar wel gelijkwaardig. Ieder heeft zijn eigen plaats, die je niet hoeft te bevechten. Dat is de plaats waar jouw talenten tot hun recht komen en waar je kunt zijn wie je werkelijk bent. Dat maakt dankbaar en schept ruimte voor de liefde. Deze liefde is scheppend.”

    Cliche’s over kloosterzusters worden door de Augustinessen van St.Monica al 85 jaar  onderuit gehaald door hun moderne visie op het leven. Op eigen manier, doordacht en vlot, realiseerden ze binnen 35 jaar 7 kloosters, waarvan de Stad Gods in Hilversum landelijk het bekendst werd. De loterij Meisjesstad was 70 jaar een nationaal begrip (hoogtijdagen: 70.000 loodjes) en hun blad ‘Stad Gods’ (hoogtijdagen: 60.000 abonnees) bestaat nu ook 85 jaar en is onlangs vernieuwd. Dit heeft hen zelfstandigheid gegeven om, zonder subsidie, op hun manier mensen te kunnen opvangen die tussen wal en schip vielen, zoals vroeger ongehuwde moeders in Meisjesstad en daklozen.

    Nu richt het nieuwe klooster in Hilversum, Casella, zich als stilte- en ontmoetingscentrum op jongeren, die hier op speelse manieren hun eigen spiritualiteit kunnen ontdekken, zoals in het labyrint of het gebedsbos. Daarmee lopen de zusters Augustinessen van St.Monica spiritueel nog steeds vooraan.

    Paul Delcour en Annette van Tol hebben een documentaire gemaakt over deze zusters die weinig filmcamera’s binnen lieten. Daartoe hebben zij hen een jaar mogen filmen en interviewen en kregen zij toegang tot beeldmateriaal uit de privé-archieven van de zusters.

    De documentaire is in 2 delen uitgezonden door de KRO.

    Film/lezing: maandag 21 januari 2019, 19.30- 21.30 uur

    Deel 1: Verleden: hun tijd vooruit, presentatie Annette van Tol.
    Vanuit welke visie leefden de zusters en waar kwam die vandaan?
    Hoe kreeg die visie vorm in hun dagelijks leven en in de manier waarop ze hulp boden?

    Film/lezing: maandag 28 januari 2019, 19.30- 21.30 uur

    Deel 2: Heden: met de tijdgeest mee, presentatie Paul Delcour.
    Hoe zijn de zusters meegegaan in de tijdgeest, wat bleef en wat veranderde?
    Hoe kan een visie steeds voor vernieuwing zorgen, waardoor klooster Casella kon ontstaan? Hoe kan hun visie ons nu nog inspireren?

    Expositie: 18 t/m 31 januari 2019 Verleden en heden.
    Filmlezingen 21 en 28 januari 2019, 19.30- 21.30 uur.
    Locatie beide: bibliotheek Hilversum, ‘s Gravelandseweg 55.

  • Wereldlichtjesdag

    Zondag 9 december vond voor de eerste keer in Hilversum Wereldlichtjesdag plaats. De Kapel verleende gastvrijheid aan ouders die moeten leven met het verlies van kinderen. Ook Uitvaartstichting Hilversum en Humanitas ’t Gooi/Steun bij Rouw verleenden hun medewerking.

    Om 19 uur werden lichtjes aangestoken, net als op zoveel andere plekken in Nederland en de hele wereld. Omdat we er tijdzones zijn, is het licht zo elk uur doorgegeven van het ene deel van de wereld aan het andere als het daar 19 uur werd.

    Samen met Hilversumse ouders bereidde ds. Peter Korver een bijeenkomst voor waarin verbondenheid met elkaar en met ouders elders op de wereld centraal stond. Veel lichtjes, enkele gedichten, muziek en ontmoeting waren de ingrediënten. Toon Heuwekemeijer zorgde voor een passende inrichting van de zaal. Er was een grote opkomst van ouders en vrienden.

    Er werd gesproken door een dominee, een humanistisch raadsman, Rob Vos, en een moeder, Suzan Hilhorst, die zelf twee kinderen verloor aan een ziekte en zó krachtig en positief was, terwijl ze het toch zo moeilijk had (gehad). Ze schreef daarover ook een boek, ‘Sara en Liv’. In een ‘levensboom’ vol foto’s waren de afwezige kinderen aanwezig. Het was mooi om als Kapel het mogelijk te maken dat mensen van allerlei levensinstellingen – bijna niemand hoorde bij een kerk – elkaar kunnen troosten en bemoedigen bij zulk een ingrijpende ervaring als het verlies van een kind.

  • Arminiusreeks 4: De maaltijd die verbindt – Peter Korver

    Ds. Peter Korver, predikant van de Kapel, heeft zich tijdens zijn studieverlof verdiept in mogelijke vormen en de betekenis van gezamenlijke maaltijden in een vrijzinnige geloofsgemeenschap. Het resultaat is verwerkt in een boekje, dat nu te verkrijgen is. (Begin volgend jaar zal ds. Korver in de Kapel zijn boek presenteren.)

     

    Over het leven van de eerste christenen lezen we: ‘Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde.’ (Hand. 2:46). Je zou kunnen spreken van een tafelgemeenschap. Hoe belangrijk is het voor ons dat wij als geloofsgemeenschap regelmatig met elkaar aan tafel gaan? En hoe wordt het vieren van de rituele Maaltijd van brood en wijn daarbinnen ervaren? Peter Korver vroeg voorgangers die werkzaam zijn in vrijzinnige geloofsgemeenschappen naar hun ervaringen en ideeën rond het avondmaal en andere gezamenlijke maaltijden. De bevindingen staan in dit boekje.

    Verder houdt de auteur een pleidooi voor regelmatige maaltijdvieringen in verschillende vormen. Enerzijds gaat het om het verkennen van mogelijkheden om brood en wijn te delen op een manier die blij maakt, die verbindend is en die niemand uitsluit. Anderzijds bepleit Korver om op veel meer momenten en manieren samen aan tafel te gaan. In een open en niet-dogmatische gemeenschap mag een gastvrije tafel staan waar mensen met uiteenlopende levensverhalen zich veilig en aanvaard mogen voelen.

    Nu verkrijgbaar: no. 4 uit de Arminiusreeks. Bestelling (€ 5 + verzendkosten) via www.remonstranten.nl/webshop

    U kunt ook bestellen per email info@remonstranten.org

  • Samen op vakantie 2019

    Een nieuwe lente…” is het thema van de Samen Op Vakantieweek 2019, die georganiseerd wordt van zaterdag 23 maart t/m zaterdag 30 maart 2019 in het Roosevelthuis/Nieuw Hydepark in Doorn. 

    De voorbereidingen voor deze week zijn in volle gang. De stuurgroep vergadert, de werving van vrijwilligers is bijna rond. Nu is het tijd dat de gasten zich gaan aanmelden.

    De vakantieweek is bedoeld voor mensen die vanwege hun leeftijd, gezondheid of persoonlijke situatie niet meer zelfstandig op vakantie kunnen gaan. Ook gasten die rolstoel gebonden zijn en zorg nodig hebben zijn van harte welkom. Persoonlijke zorg aan de gasten staat centraal. Hiervoor zorgt een enthousiaste groep vrijwilligers die zich op alle mogelijke manieren inzet voor de gasten. Ds. Annemieke Parmentier gaat deze week ook weer mee. Er is ruimte voor “samen kerk zijn” en voor persoonlijk pastoraal contact. Ons Kapelkoor verleent medewerking aan de kerkdienst. 

    Het vernieuwde Roosevelthuis heeft alle mogelijke faciliteiten om de gasten goed te kunnen helpen. De Stuurgroep heeft de prijs voor VGH-leden vastgesteld op 475,- euro.

    Voor opgave en informatie kunt u terecht bij Hanneke Tuk, 035-6216223.

  • Expositie Ronald Lubbers: De Lucht uit mijn Longen

    De lucht uit mijn longen’ is een expositie van fotograaf Ronald Lubbers (1967) wonende in Giesbeek. Vanaf 1 december tot eind januari hangen fotowerken van hem in de Kapel in Hilversum. Ronald is fotograaf, filmer en mediamaker. Als zelfstandige produceert hij sinds 10 jaar dagelijks media voor MKB bedrijven met zijn bedrijf IJsselMedia. 

    Sinds 2011 is hij actief als fotograaf en maakt foto’s voor particulieren, bedrijven en reclamebureaus. In zijn studio heeft hij de laatste 3 jaar geëxperimenteerd met oa. vloeistof fotografie. Deze experimenten zijn vooral gestoeld op wetenschappelijke principes.  Hij heeft een techniek ontwikkeld voor het fotograferen van luchtbellen in vloeistof. Ronald is auto-didact. 

    In de avonduren maakt Ronald natuurfoto’s van Giesbeek en omgeving. Zijn facebookpagina Ronald Lubbers Photography heeft een groeiende schare volgers. Het eiland Giese Kop is een steeds terugkerend beeld. Sinds het ontstaan van dit eiland vier jaar geleden heeft Ronald in alle seizoenen en omstandigheden steeds dezelfde foto gemaakt. Vooral op nachtfoto’s is goed lichtvervuiling en luchtvervuiling te zien.  

    Inspiratie voor de luchtbellen ontstond afgelopen jaren tijdens het herstel na jarenlange fysieke problemen en diverse klaplongen te hebben gehad. Met alle wandelingen rond Giesbeek voor herstel en training heeft hij niet alleen zijn longen flink getraind, maar ook oog gekregen voor bijzondere vormen. 

    Door de fixatie op zijn lijf en gezondheid zagen de foto’s van luchtbellen er ineens niet meer zo willekeurig uit. Tussen de honderden foto’s zag Ronald steeds vaker vormen van longen en andere lichaamsdelen. Het idee om er een serie van te maken was geboren. Door de media aandacht in 2017 zijn er al veel fotowerken verkocht. 

    In 2019 gaat Ronald verschillende grote exposities inrichten in ziekenhuizen in het oosten van het land. Van alle foto’s worden maximaal tien afdrukken geproduceerd. Kopers ontvangen een ondertekend exemplaar met volgnummer en een certificaat. 

    Op 23 december as. is er een open middag waarop iedereen welkom is. Vanaf 12.00-15.00 uur geeft Ronald uitleg over licht-en luchtvervuiling en het maken van luchtbellen.

    De Kapel, s-Gravelandseweg 144, 1217 GA  Hilversum

    Als u interesse heeft in de fotowerken kunt u naar de catalogus vragen. Voor verdere informatie kunt u hem mailen of bellen. Ronald Lubbers, 06-20371343 of ronald@ijsselmedia.net.
    Of kijk op www.ronaldlubbers.nl.
    Een wachtwoord om alles te zien wordt op verzoek verstrekt. 

  • Rachelle van Andel legt proponentsexamen af

    Zaterdag 3 november was een grote dag voor Rachelle van Andel. Dit voorjaar kwam zij als student van het Remonstrants Seminarium bij ons in De Kapel om stage te lopen. Nu was het moment om haar proponentsexamen af te leggen, dat toegang geeft tot het predikantschap.

    In vrijzinnig centrum Vrijburg in Amsterdam verdedigde zij in het openbaar haar afstudeerscriptie ten overstaan van de hoogleraar en het curatorium, de afgevaardigden van de plaatselijke gemeentes en de predikanten. De hoofdvraag van dit werkstuk is: Op welke wijze kunnen de ideeën van de bevrijdingstheologie remonstrantse theologen uitdagen en verrijken om een hedendaags sociaal remonstrantisme vorm te geven?

    Ze zette uiteen wat wij in De Kapel natuurlijk al eerder hadden gemerkt dat theologie voor haar meer is dan een intellectueel doordenken van het geloof. Ze biedt voor haar een mogelijkheid om ‘een wereld te verbeelden waarin we elkaar het licht in de ogen gunnen en we ons kunnen verbinden met elkaar en de wereld waarin we leven’. Nadat zij met verve de vragen had beantwoord gingen de stemgerechtigde leden in beraad en kwamen tot de conclusie dat Rachelle toegelaten mag worden als predikant van de remonstranten.

    Nadat zij de bul uitgereikt kreeg, volgde een viering waarin zij bevestigd werd en gezegend. Sinds kort is zij al aan de slag en wel als vernieuwingspredikant in Eindhoven. Zij woont echter in Hilversum en de goede contacten met De Kapel zullen blijven!

  • Manu Keirse : Luister, en daarna luister. En luister.

    Een aantal leden uit onze Kapel was op donderdag 1 november naar de Grote Kerk van Hilversum gekomen voor een bijzondere middag van het Contactorgaan Ouderenpastoraat. Zij waren de enigen niet die de bekende Vlaamse klinisch psycholoog Manu Keirse wilden horen over de vraag hoe je anderen nabij kunt zijn bij groot verdriet. Uit alle wijkgemeentes van de Protestantse Kerk waren huisbezoekers aanwezig en daarnaast predikanten en artsen. Monika Rietveld trad op als gastvrouw.

    Manu is niet de eerste de beste als het gaat over vragen van verlies, van leven en dood, en wat troosten is. Hij doceerde aan de faculteit geneeskunde van de universiteit van Leuven, was directeur patiëntenzorg, staatsecretaris. Het risico bestaat bij iemand die zo hooggeleerd is en bovendien manager  dat hij abstracte ideeën en veel cijfers uitstort over zijn gehoor. Dat was geenszins het geval. Manu sprak vanuit direct herkenbare voorbeelden uit het geleefde leven. Het overlijden van grootouders en ouders, maar ook van anderen aan ziekte en ongelukken is iets waar we allemaal mee te maken krijgen. Het is niet nodig om dan de hulp van een psycholoog of psychiater in te roepen of anti-depressiva te slikken. Je bent in rouw, je hebt verdriet en je denkt dat gek wordt, maar dat is niet waar. Verdriet is normaal gedrag van normale, evenwichtige mensen. Je hebt voor langere tijd ‘rouw-arbeid’ te verrichten. Eerst moet je het verlies onder ogen kunnen zien. Ontkennen van wat er gebeurd is, ja zelfs de overledene menen te zien, ook dat is normaal. Je weet wel dat hij of zij er niet meer is, maar je voelt het nog niet. De tweede stap is het ervaren van de pijn en het verdriet. Je bent boos, juist op de mensen die je het meest nabij zijn. Je bent ontroostbaar. Dat hoort erbij en je kan het niet ontlopen, op straffe dat het anders later alsnog naar buiten barst. De derde stap is om je samen met je verdriet aan te passen aan de wereld om je heen. De vierde stap is om opnieuw van het leven te kunnen genieten en de herinneringen levendig te bewaren. Mannen rouwen anders dan vrouwen. Bij mannen hoort dat ze vluchten in activiteiten, in doen; vrouwen willen praten.

    Twee dingen moet iemand die wil troosten nooit zeggen.  Fout is: ‘je moet het loslaten’. Het gaat niet om iemand los te laten, maar om iemand ‘anders vast te houden’. Fout is om over ‘verwerken’ te praten. Het gaat meer over ‘verlies overleven’. Uit het publiek werd gevraagd of je nog met overledenen kunt praten, zoals men dat in de Indonesische cultuur leert. Manu: Ja, dat kan. Je kan aan een overledene alles blijven vragen, bij het graf, bij een foto. De kans is groot dat je je zo verbonden voelt op zo’n plek dat je een antwoord krijgt in zijn/haar geest. Speciale aandacht had Manu voor het rouwen van kinderen. Houd ze niet weg van de overledene. Geef ze de juiste informatie en luister naar ze zoals je ook naar de volwassenen luistert.

    Wie meer wil lezen over hoe we anderen kunnen troosten, is het boek van Manu Keirse aan te bevelen. Titel: Helpen bij verlies en verdriet. Een gids voor het gezin en de hulpverlener. Een heel leesbaar boek en dus niet alleen voor professionele hulpverleners.

    LET OP.
    Als u hierbij niet aanwezig kon zijn is er goed nieuws. De lezing van Manu Keirse, afgelopen donderdagmiddag 1 november in de Grote Kerk is via internet te beluisteren op:

    www.grotekerkhilversum.nl     

    Dan de link aanklikken: luister live mee via kerkdienstgemist.nl
    Vervolgens de link:  COP Manu Keirse.

    Deze middag was georganiseerd door de Contactgroep Ouderen Pastoraat in Hilversum.

Ouder nieuws
  • De Kapel in Amerika genoemd om onze Vredespalen - Het bericht over onze Vredespalen zoals het op de Amerikaanse website www.worldpeace.org is verschenen. De Kapel Promotes Peace Week in Hilversum, Netherlands September 15th to ...
  • Vrijwilligers gevraagd - Vrijwilligers gevraagd voor de Samen Op Vakantieweek 23 t/m 30 maart 2019. De stuurgroep Samen op Vakantie organiseert in afstemming met en in opdracht van ...
  • Naar vergroening van de kerken in Hilversum - Wees geprezen, mijn Heer, door onze zuster, moeder aarde, die ons voedt en leidt, en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten.  Franciscus van Assisi ...
  • Nieuw initiatief van de landelijke Vrijzinnigen Nederland voor vrijzinnig pastoraat - Pastoraat is voor vrijzinnigen heel belangrijk, zo heeft recent onderzoek uitgewezen. Geestelijke verzorging, het liefst uitgevoerd door vrijzinnigen, zowel professionals als vrijwilligers. Vrijzinnig pastoraat gaat ...
  • Chris Doude van Troostwijk: God is het surplus - Over wat wij ons mogen voorstellen bij het begrip God, kwam Chris Doude van Troostwijk met ons spreken tijdens de Kapellezing van maandag 8 oktober. ...
  • Vijfde vredespaal was voor Lopes Dias - Woensdag 19 september is een mooie, late zomeravond. Bij de entree van Woondienstencentrum Lopes Dias in Hilversum-Noord zitten bewoners van de zorgappartementen, buurtbewoners, personeel, leden ...
  • Goois van Praag Leerhuis 2018-2019 - Vorig seizoen is in ons Leerhuis een begin gemaakt met het bestuderen van het Bijbelboek Genesis aan de hand van de indeling die bij het ...
  • De Kapel wil een ‘groene kerk’ worden - Het komende half jaar is het thema van De Kapel ‘duurzaamheid’. Daarover leest u meer en hoort u meer, zowel in ons programma als in ...
  • Vrijzinnigen uit Tsjechië in Holland - Maandag 16 juli kregen vrijzinnigen in het Gooi bezoek van gastverwanten uit Tsjechië.  Vrijzinnigen worden daar, maar ook elders, zoals in de Verenigde Staten en ...
  • Succesvolle Boeketiek! - Met mooi weer is na sjouwen en opbouwen de Boeketiek een mooi succes te noemen. Met zeer veel dank aan alle medewerkers en niet te ...

Kijk voor ouder nieuws in ons Nieuwsarchief.